Op 26 maart organiseert het bestuur van het Tijdschrift voor Genderstudies – na de Jaarvergadering van de redactieraad – een inhoudelijke ontmoeting met Prof. dr. Maaike Meijer over mannelijkheid.

En de muren stortten in … het panische patriarchaatis work-in-progress. Maaike Meijer licht haar zoektocht als volgt toe:

Er worden veel handen gewrongen over het afbrokkelen van traditionele gezagsverhoudingen in westerse maatschappijen, met name over de teloorgang van de macht van de vaders. Recent publiceerde de psychiater Frank Koerselman bijvoorbeeld het alarmistische pamflet Ontvadering. Het einde van de vaderlijke autoriteit (2020). Een meer bezonnen studie is van de psychiater Paul Verhaeghe, Autoriteit uit 2015. Vorig jaar promoveerde de cultuurwetenschapper Bart Vieveen op De ontvoogding van de tragische held. Hamlet, Katadreuffe, en Van Egters verkennen de grenzen van het bedreigde Vader-land (2019), een studie vanuit psycho-analytisch perspectief. De mannelijke auteurs die het ontvaderingsproces beschrijven richten zich vaak op de positie van de ontheemde, zoekende zonen. Dat lijkt op zichzelf een reflex uit het patriarchale tijdperk. Vooral de gevolgen voor het mannelijk deel van de mensheid doen in die visie terzake.
Is het nu echt zo dat de westerse maatschappij en de cultuur in rap tempo ontvaderen? En als het zo is, wat zijn dan de gevolgen? Voor de zonen, maar ook voor de vrouwen en de dochters? Zou de erosie van het patriarchaat vanuit feministisch perspectief niet gewoon heel goed nieuws zijn? Wat gaan we ermee doen, met dat beloofde land, nu de muren van Jericho eindelijk beginnen te kraken?